SŁODKI KOMPROMIS

Na dworze zrobiło się już całkiem przyjemnie, wieczory stały się coraz cieplejsze, dni coraz dłuższe, taki klimat nastraja nas do spędzania więcej czasu na łonie natury, a co za tym idzie do pitraszenia na dworze, a jeśli na dworze to na myśl przychodzi nam grill lub ognisko. Romantyka ognia, smaczne potrawy z grilla i zimne piwo natychmiast wprawiają nas w dobry nastrój. Gillowanie ma w sobie coś magicznego, tworzy to zapach jedzenia roznoszący się po całym ogrodzie, przyjemne gawędzenie przy cieple ognia oraz fakt jedzenia w otoczeniu natury, wszystko to sprawia, że robi się jakoś gorąco  i nastrojowo w koło. Żeby więc tradycji lata stało się zadość, wyjmuję z garażu zakurzony po zimie grill i rozpoczynam ucztowanie na łonie natury, dziś szaszłyki cebulowe ze znanymi Wam zapewne zawijańcami z suszonych śliwek. 

Muffinki cieszą się ogromną popularnością wśród młodszego i starszego pokolenia, te maleńkie cudeńka zapakowane w karbowane papilotki można łączyć  prawie z wszystkim, najlepiej smakują jeszcze ciepłe, ale te z owocami zachowują świeżość nawet do 2 dni. Niestety muffinki przemysłowe nie mają wiele wspólnego z prawdziwym pojęciem tego łakocia, są zbyt nadmuchane i zbyt słodkie, a następnego dnia nie znajdują już amatorów ich konsumpcji. Prawdziwe muffinki wyłaniające się z domowych piekarników są wręcz płaskie, ale za to smakiem i świeżością zaskakują wszystkich w koło. Zrobienie muffinek nie zajmuje więcej czasu niż   przygotowanie kanapek dziecku do szkoły, a radość płynąca z niedbałego mieszania składników i przyglądania się jak rosną w piekarniku jest przeogromna. Dzięki mące kukurydzianej muffiny będą chrupkie  i lekko ciągnące z wierzchu.  

Mimo, iż jadam dorsza dość często, to jednoznacznie kojarzy mi się z wakacjami, z maleńką smażalnią tuż na plaży, z wypuszczonym w morze niedługim pomostem, gdzie ustawiono kilka stolików  zbitych z surowych desek, nakrytych jasnoniebieskimi obrusami. Słychać jedynie trzepot rozłożonych białych parasoli, szum fal i skrzeczenie mew. Świeżo złowiona ryba nie wymaga żadnych dodatków, smakuje doskonale z odrobiną masła, delikatnie rozpływającego się po chrupiącej panierce. Sezon wakacyjny rozpoczęty, jeśli spędzacie je nad Bałtykiem to jedzcie świeże, zdrowe i smaczne ryby. 

"Tak się nagle zachmurzyło, szaro-sine ciężkie niebo..." siedzę na przystanku autobusowym, w dłoni ściskam papierowa torebkę ze słodką, jeszcze ciepłą drożdżówką. Zaczyna padać, ogromne krople deszczu uderzają w wiatę autobusową, na szczęście podjeżdża mój autobus, zdążę przed nadciągającą ulewą, wskakuję na stopnie i siadam przy oknie, wpatrując się biegnących ulicą ludzi, wyjmuję puszysta drożdżówkę i zatapiam w niej zęby.......mmmm! W czasie studiów pochłaniałam ich setki,  brakowało mi zawsze czasu na zrobienie śniadania i pobliska cukiernia ratowała mnie przed głodowaniem. Dziś towarzyszą mi z rzadka, ale kiedy już po nie sięgam to czuję się jak dzieciak, który wspinając się na paluszki, zagląda do gabloty z pączkami i ciastkami, starając się namierzyć tę największą. Dziś zaglądałam do piekarnika bo upiekłam je sama.

Latem zwykle mamy ochotę na lekkie posiłki, przepisy na babcine obiadki chowamy często gdzieś głęboko do szuflady, jadamy więcej sałat i łączymy je z grillowanymi warzywami, mamy też mniejszą ochotę na spędzanie długich godzin przed gorącym piekarnikiem, z którego to para bucha, buch, buch. Moja dzisiejsza propozycja to iście letni posiłek, szybki w przygotowaniu i łączący smaki owoców i mięsa, co zawsze stanowi doskonałą kompozycję. Zapraszam na taras, pod rozłożysty parasol, letni ciepły wiatr, zimna lemoniada i polędwiczki cynamonowe, raz proszę!

Ech, znów te truskawki, no ale jaki i tu nie kochać, są urocze i takie smaczne, zarówno na surowo jak i przetworzone, róbmy z nich co się da bo niedługo znikną z naszych straganów i zostaną już tylko te z importu. No to może ciacho, przecież te z owocami są najlepsze, wilgotne, lekko kwaśne, z reguły nie potrzebują żadnych ozdobników, ani wyszukanych dodatków, no może poza maślaną kruszonką. Pewnie jedliście takie ciasto wiele razy i nie zaskoczę Was niczym specjalnym, ale dzielę się z Wami moimi pomysłami nie tylko tymi autorskimi, czasem wyszukanymi, ale także tymi stosowanymi z dziada pradziada . Kiedy będziecie piec ciasto, wszyscy domownicy zbiegną się  za zapachem wylewającym się z kuchni, a kiedy już wyjmiecie je z pieca, to zniknie Wam pół blachy na gorąco, o resztę pewnie będziecie się bić. Ciasto zachowuje świeżość ok 2 dni, choć szczerze wątpię w tak długą jego egzystencję w Waszych domach.

Leżąc na świeżo skoszonej trawie wpatruję się w wiszące nad moją głową czereśnie. Gałęzie drzewa wyginają się pod ciężarem mocno dojrzałych bordowych kuleczek. Z gałęzi na gałąź skacze mały kos, podkradając co chwila słodkie owoce, prowokując mnie tym samym do wtargnięcia na drzewo celem zaspokojenia narastającej we mnie ochoty na skosztowanie tych letnich rubinów. W starej szopie znajduję drabinę, hmm....nie wygląda zbyt stabilnie. Podstawiam drabinę pod drzewem, kilka skoków i po chwili siedzę już na jednej z gałęzi i zrywam zwisającej przede mną czereśnie, nagle zza gęstwiny liści wyskakuje kos wydając z siebie przeraźliwy wrzask.....otwieram oczy i okazuję się, że znów leżę na trawie, czyżby to był sen...? a może ten figlarny kos, który gapi się teraz na mnie z góry.