SŁODKI KOMPROMIS

Mija kolejny rok pracy, ten był dla mnie pracowity, ale to nie znaczy, że nie mógłby być bardziej.  Każdy kończący się rok to czas relekcji i podsumowań, to czas postanowień i planów. Jestem zadowolona gdyż udało mi się sprostać wielu swoim postanowieniom, a te które pozostały wciąż na liście, widać nie był najważniejsze. Pod koniec dnia, pod koniec roku, spójrzmy wstecz i pomyślmy sobie: bywało różnie, bywał też źle ale, nie bywało znów tak najgorzej, skoro daliśmy radę. Nie zawiedliśmy najbliższych przesadnie, zadzwoniliśmy, spotkaliśmy się, pomogliśmy - zrobiliśmy wiele prostych rzeczy, ale to z nich właśnie składa się codzienność, a gdy codzienność wywołuje w naszych głowach spokój to żadne "jutro" nie jest straszne. Życzę Wam kochani właśnie takiego "jutra". Szczęśliwego Nowego Roku życzy: Słodki Kompromis

W maju rabarbaru nigdy dość, podobnie jak szparagów, choć te drugie znikają zanim sięgnę po aparat, już kilkakrotnie czyniłam starania o ich sfotografowanie kiedy unurzane w sosie holenderskim z jajkiem poche lądują w majowym menu śniadaniowym, jednak w konfrontacji z domowymi miłośnikami takiego śniadania zawsze jestem za wolna. Częściej jednak udaje mi się zapisać na SD widok różowawych łodyg rabarbaru, one w wersji nieprzetworzonej smakują domownikom mniej, co z resztą mnie dość dziwi., gdyż jako dziecko najchętniej zajadałam surowe łodygi rabarbaru wprost z grządki. Do dziś pamiętam ten cierpki smak, który niestety gwałtownie znikał po tym jak mam topiła rabarbar w garnku robiąc dla nas kompot, mdli mnie na samą myśl o kompotach rabarbarowych. Poza wersjami pitnymi, kocham rabarbar miłością absolutną, w maju właściwie wszystkie wypieki kończą się z jego udziałem, a dziś bardzo gęste, kleiste brownie na spodzie, kremowy ser i karmelizowany rabarbar - dadzą radę w ten weekend. ...

Mam słabość do serników, to zdecydowanie jeden z moich ulubionych deserów. Najbardziej lubię kiedy masa jest aksamitna, nie za sucha, absolutnie nie lubię serników pieczonych z dodatkiem ubitej piany z białek, są dziwnie napowietrzone. Serniki w ogóle cieszą się dużym powodzeniem, zawsze jako pierwsze znikają ze stołu, ja nie wyobrażam sobie bez niego wielkanocnego podwieczorku, ale serwują sobie tą przyjemność w wersji mini również bez okazji. Mini serniczki na spodzie brownie w bardzo przyjemny sposób rozpoczną lub zwieńczą dzień pracy. 

Ciasto doskonałe, łączy w sobie wszystko co kocham - truskawki, sernik i brownie, wszystkie warstwy w jednym kawałku ciastka sprawiają, że to mój "ciastowy" hit tego lata. Dodatkowo mus truskawkowy można dowolnie modyfikować, truskawki zamienić na maliny, borówki lub wiśnie. Dla mnie truskawki doskonale łączą się z czekoladą więc zostawiłam jak jest. Inspiracja z lekkimi modyfikacjami "Kwestia smaku"

Podstawą sukcesu tego sernika jest bardzo dojrzałe mango, te z mniejszym doświadczeniem słonecznym nadadzą sernikowi surowawy posmak. Od zawsze w kuchni komplikuje sobie życie, od zawsze i z różnym skutkiem, w większości jednak przypadków trafiam w tarcze gustów moich biesiadników. Od kilku lat staram się dyskretnie ominąć tradycje sernikowa na święta i od tech samych kilku lat nic mi z tego nie wychodzi. Ilekroć komponuje menu słyszę zza pleców " jaki sernik robisz rym razem?" "grrrr!" a ja mam tyle ciast do wypróbowania! Jakbym się nie broniła, sernik na Wielkanoc to już tradycja przez duże "T". Na szczęście ten rodzaj wypieku wiele zniesie i można komplikować go do woli, dodając smakowe akcenty, łącząc z różnymi spodami by wreszcie uraczyć podniebienia gości. 

Mercado dos Lavradores w Funchal - to podobno miejsce obowiązkowe na mapie zwiedzających Maderę kulinarnie, czyli tak jak ja ;) mnie nie było jeszcze dane, ale wiem, że moje zamiłowanie do marakui wkrótce mnie tam zaprowadzi. Madera może poszczycić się 28 gatunkami marakui. Różnią się między sobą nie tylko smakiem i zapachem, ale także znacząco wyglądem. Marakuje na Maderze mają wszystkie możliwe kolory i formy. Sprzedawcy na targu chętnie poczęstują na próbkami każdej z nich, choć wybranie jednego gatunku jest wprost niemożliwe. Wśród mnóstwa gatunków odnajdziemy marakuję pomarańczową, pomidorową, bananową, bananomarakuje, fioletową, i całą masę, niezliczonych odmian, będących niejednokrotnie smakowym połączeniem innych owoców. Popularność marakui na Maderze doprowadziła do wielu odkryć kulinarnych , często można spotkać się z połączeniem sosu z marakui z rybami, te słodko-kwaśne pestki miesza się z jogurtem co wprawiając w ekstazę smakową, świetnie też sprawdzają się w produkcji ...

Serniki kocham miłością absolutną, w mojej kuchni powstało ich już dziesiątki, goszczą na moim stole nie tylko w okresie około świątecznym, ale również bez okazji. Po latach doświadczeń jestem pewna, że najlepsze serniki wychodzą z połączenia sera trzykrotnie mielonego z mascarpone i śmietaną, dodatki to już tylko Wasza fantazja. Moja propozycja to nowocześniejsza wersja znanego sero-maku, zamiast warstwy maku walczącej o pierwszeństwo z warstwą sera, proponuję drobinki makowe w masie serowej. Słodycz sernika doskonale przełamuje kwaskowato-korzenny sos wiśniowy, przywołujący na myśl ciepłe myśli o kolejnym lecie.  Więcej przepisów do pobrania z serwisu kulinarnego  http://gwiazdka.fooder.pl/przepisy?showBook=true   stanowiącego własność Z.T. Kruszwica S.A. oraz z portalu  http://zpierwszegotloczenia.pl/  . E-book zawiera 50 ciekawych przepisów wigilijnych oraz świątecznych. 

Spacerując deptakiem wzdłuż placu targowego nie mogę się  nadziwić prostocie i wdziękowi z jakim jesień używa swojej palety kolorów. Stragany wciąż jeszcze uginają się pod ciężarem ostatnich węgierek, słodkich, letnich pomidorów, tajemniczo barwionych bakłażanów, błyszczących w słońcu papryk  i ogromnych krzaków silnie karbowanego, najcudowniejszego jarmużu. Mój wzrok przyciąga stoisko dyniowe, na kostkach siana ułożono jaskrawo pomarańczowe i uroczo nieidealne dynie, obok dyniowych dziwolągów postawiono wypchane po brzegi parciane worki z szeleszczącą cebulą. siedząca za nimi korpulentna kobieta uśmiecha się porozumiewawczo do sprzedawcy stoiska na przeciwległej alejce targowej.  Jeśli sernik dyniowy nie znalazł się jeszcze w Waszym jesiennym kanonie potraw niezapomnianych to koniecznie musicie nadrobić zaległości. 

Kiedyś nie lubiłam gruszek, no dobra,  może tylko nie przepadałam za nimi. Stan ten utrzymywał się do momentu kiedy połączyłam ją z orzechami w miodzie i serem pleśniowym. Kojarzyła mi się głównie z drugim śniadaniem w podstawówce. W sezonie na te owoce, mama często, w dobrej wierze oczywiście, tworzyła z niej dodatek do drugiego dania, pamiętam dobrze intensywny zapach tej gruszki, te zerwane  prosto z drzewa pachniały zupełnie inaczej. Jako dziecko nie doceniałam tego zapachu, dziś zawsze wącham owoce zanim wylądują w moim koszyku zakupowym. Proponowany przeze mnie deser jest bardzo efektowny i zapewne zachwyci Waszych gości. Wymaga wykonania kilku elementów, ale nie są one zbyt skomplikowane. Ja czerpię ogromną frajdę z tworzenia takich słodkości, mam nadzieję, że i Was porwie magia gruszkowo-karmelowa ;) 

Niezaprzeczalną królową tego deseru jest niebywale aromatyczna i cierpka wiśnia nadwiślanka. Historia jej uprawy sięga 120 lat wstecz, a zawdzięczamy ją Teofilowi Zając ze Słupi Nadbrzeżnej. Wiśnia nadwiślanka, jako jedyna doskonale nadaje się na przetwory, nie tylko ze względu na smak ale również kolor soku. Wiśnia doskonale zmienia nawet najprostszy deser w bajeczną podróż po kubkach smakowych gdzie w aksamitnym nadzieniu serowym kryją się cierpkie wiśnie, ciekawie kontrastujące z czekoladowym spodem, oraz doskonale współgrające z sezonowymi, letnimi gwiazdami - słodkimi morelami i czarnymi jeżynami. Zapraszam na sernik nadwiślański!

Osobiście wole kiedy każdy dzień pachnie świeżo zapatrzoną kawą przez ukochana osobę, kiedy uczucie mruczy nieustannie, jakby było drapane za uchem, kiedy na co dzień obdarzamy się szczerym uśmiechem i zrozumieniem, kiedy potrafimy czerpać radość z bycia razem...tak po prostu, zwyczajnie...dzielić z sobą jeden koc i kubek gorącej herbaty  przed dobrym seansem filmowym. Wole to zdecydowanie bardziej od... " Kolorowych jarmarków, blaszanych zegarków  Pierzastych kogucików, baloników na druciku Motyli drewnianych, koników bujanych Cukrowej waty i z piernika chaty " choć lubię czasem poczuć się jak dziecko to Walentynki wole mniej słodkie i przez okrągły rok! A Wy? Bez względu na to, miniserniczki polecam gorąco, wymagają minimum pracy, a dają maximum radość z jedzenia. 

Chociaż niewielu z nas zaczyna dzień od wydojenia krowy lub zebrania świeżo zniesionych jaj, to jednak nabiał odgrywa szczególną rolę w naszej codziennej diecie. Jajka i produkty otrzymywane z mleka, krowiego, koziego czy owczego dostarczają wielu cennych składników pokarmowych, a dzięki możliwości ich przetwarzania uzyskujemy niezliczone ilości przystawek, sosów i deserów, dla mnie w tej ostatniej kategorii królują  serniki, a wśród nich niezaprzeczalnym królem jest właśnie ten meksykański specjał, delikatnie podrasowany przez mnie. Wiele restauracji włącza ten sernik do swojej oferty w zastępstwie flanu czy ryżowego puddingu . Ta wersja wzbogacona meksykańskimi orzechami i polana gęstym karmelowym sosem o nazwie cajeta [kacheta] nadaje charakterystycznego, niepowtarzalnego smaku. Cajetę można czasem dostać w ekskluzywnych delikatesach, jednak przygotowana samodzielnie w domu smakuje dużo lepiej. Zaufajcie mi, iż zniewalający smak wynagrodzi każdą minute pracy poczynionej  p...

"Tata, tata, choć pokażę Ci jak jeść ciasteczka Oreo - przekręć, poliż, namocz, a potem zjedz", ja mam dla Was inny pomysł na zajadanie się ciasteczkami o iście Hollywoodzkiej karierze. Zamiast w mleku, proponują zatopić je w masie sernikowej, której towarzyszy ciężki czekoladowy spód, ciasteczka nadają ciastu ciekawej konsystencji i dodatkowej czekoladowej rozkoszy. Połączenie sernika i Brownie - to zapewnia obietnicę doskonałego poobiedniego deseru i genialnego towarzysza porannej kawy.

To prawda, że w dzisiejszych czasach twaróg dostać można w każdym sklepie. W wersji bardziej ekologicznej i zdrowszej można go też dostać „u baby”. Jeśli jednak do przysłowiowej „baby” dostępu nie mamy, a wersję zdrowszą mieć chcemy, twaróg możemy zrobić samemu. Nie wspominając już o satysfakcji płynącej ze stworzenia wyrobu własnej roboty. Mnie twaróg kojarzy się ze Świętami Wielkiejnocy,  mama zawsze robiła domowy twaróg na świąteczny sernik,   wchodzę do kuchni, na kuchence stoi ogromny emaliowany garnek, wypełniony po brzegi białą cieczą, która powoli zaczyna zmieniać swoją  konsystencję , podkradam trochę serka z wierzchu, jest cudownie delikatny i słodki, powolny proces dobiegł końca, jeszce tylko kilka godzin odsączania nad zlewem.  Następnie ser ląduje w dużej kamiennej misce, teraz mieszanie, tę rolę przejmuje tata, mama co  jakiś  czas dosypuje coś do miski, a ja siedząc na maleńkim krzesełku, wtykam palec do misy, na koniec garść ...