SŁODKI KOMPROMIS

Najczęściej kojarzony z sieciowym jedzeniem typu fast food, tymczasem może sięgać jakością dużo wyżej. Przyrządzenie wszystkich składowych daje wiele satysfakcji i spokoju umysłu, że wkładając w całość tyle zachodu, przyswajamy całkiem godziwy "fast food". Jednym z najstarszych lokali serwujących hamburgery w USA jest restauracja Louis Lunch w New Haven , w stanie Connecticut  gdzie mięso jest pieczone na kilkudziesięcioletnich żeliwnych grillach gazowych i serwowane na chlebie tostowym, ewentualnie z plastrem pomidora i cebulki, natomiast bez ketchupu czy musztardy.

Poprawne usmażenie burgera nie jest zadaniem banalnym, godnym kulinarnego amatora już z pewnością. Niejednokrotnie przesmażenie walczy z surowizną o rangę tego poprawnego, podczas gdy ani jedno ani drugie nie jest zasadne. Chcąc wybrnąć z kłopotliwej sytuacji, sięgam po tani kawałek wołowiny i długo go piekę, otrzymując w ten sposób aromatyczną, szarpaną, soczystą wołowinę, w sam raz by uświetniła swą obecnością maślaną bułkę z sezamem i colesławem z czerwonej kapusty - jednym słowem burger iście doskonały. Oto część pierwsza owego burgera, czyli wkładka mięsna we własnej osobie.

Ossobuco to jedno z tych dań, które na myśl przywodzi upalne wakacje górzystej w Lombardii. Najbardziej znaną wersją tego dania z giczy cielęcej jest ossobuco alla Milanese, czyli plastrów giczy obsmażonych na maśle, a następnie duszonych w białym winie, pomidorach, cebuli i czosnku, na koniec aromatyzowanych startą skórką cytrynową lub pomarańczową i udekorowanych siekanym jajkiem i natką pietruszki tuż przed podaniem. Ossobuco, jak wiele dań włoskich różni się od siebie w zależności od regionu w jakim jest serwowane ponieważ w samej stolicy, podaje się je z gremolatą, czyli mieszanka skórki cytrynowej, czosnku i natki pietruszki, a serwuje z szafranowym ryżem. Moja wersja ossobuco dopasowała się do jesiennych klimatów, nie sposób oprzeć się kolorom jakie malują się na talerzu. Dzięki duszonym warzywom, pożywnym mięsie i porcji kremowego pure ziemniaczanego danie doskonale wpisuje się również w chłody panujące za oknem. Mnie nic tak nie poprawiam humoru jak wolno duszone danie jed...

Coś na weekend? Teoretycznie żadna szanująca się pani domu nie podałaby na przyjęciu pieczeni z mięsa mielonego, ale na szczęście to tylko teoria, która nie ma sensu zawracać sobie głowy skoro istnieje coś tak fantastycznego jak pieczeń w glazurze z sosu BBQ. Z resztą w jedzeniu liczy się smak, on i tak ostatecznie przebija nawet najbardziej wysublimowana prezentacje. Pieczeń z dodatkiem mleka i płatków zachowuje soczystość, nie należy jej trzymać w piekarniku dłużej, tylko do momentu kiedy wew. temp. mięsa wskaże 65 stopni. Jeśli więc szykują się Wam goście na weekend bez wahania podajcie im pieczeń w sosie BBQ. Miłego świętowania! 

Papryka słodka, ostra, mielona, suszona, wędzona - to głównie z nią kojarzy nam się kuchnia węgierska. Jednak nie samą papryką Węgry stoją. Choć typowymi daniami są leczo i gulasz, to madziarska kuchnia jest zdecydowanie bardziej złożona, a w swoim repertuarze ma wiele interesujących potraw. Niekwestionowaną królową kuchni jest papryka. Na Węgrzech stała się popularna około XVIII wieku, wtedy zaczęła być obficie dodawana do wielu potraw. Jedno z powiedzeń mówi, że węgierska gospodyni, kiedy ma przygotować posiłek, stawia na stole słoik z papryką i zastanawia się, co do niej dodać. Fakt, papryka w różnych odmianach i formach dominuje w tutejszej kuchni. Najczęściej do dań dodaje się paprykę mieloną słodką i ostrą, a także paprykę surową. Suszona papryka pochodzi głównie z okolic Szeged. Na miejscowych bazarach, targowiskach czy w sklepach można kupić różne odmiany papryk ususzonych na sznurach. Takie paprykowe korale są bardzo użyteczną pamiątką, która nie tylko pięknie się prezentu...

Danie dla spragnionych mięsożerców. Sporej grubości stek z najszlachetniejszej części mięsnej, polskiej krowy, z dodatkiem maleńkich młodych ziemniaczków pieczonych w folii oraz gęstym sosem na bazie oliwy ze spora ilością aromatycznych dodatków. Eterycznego wyglądu daniu nadają delikatne kwiaty i liście - jadalne oczywiście. Przygotujcie zatem potrzebna składniki materialne oraz konieczne duchowe: szklankę pasji, łyżkę miłości, szczyptę pikanterii i garść zachwytu, połączcie w zgrabna całość i konsumujcie w ulubionym towarzystwie.

Dobra, może to nie jest najlepszy czas na zupę gulaszową, ale ja ostatnimi czasy potrzebuje pokrzepienia, a to mega czekoladowym ciastem, a to kociołkiem pełnym mięsiwa i warzyw. Ponieważ już ktoś nazwał mnie tutaj czarownicą...;) (pozdrawiam) zabawiłam się w nią kolejny raz i do mojego kociołka dorzuciłam pikantną i aromatyczną chorizo, kawałki wołowiny, kopę warzyw i garść różnorodnych przypraw. W efekcie powstał rozgrzewający kociołek, dobry nie tylko na jesienne wieczory, ale na pokrzepienie ducha...też.

Początkowo makaron był spożywany tylko wśród pewnych społeczności zamieszkujących dany obszar, po czym rozprzestrzenił się na cały świat. Makaron ma swoje początki w Chinach, gdzie do dziś jest bardzo popularny, choć w krajach azjatyckich nazywa się go kluskami. Wiele źródeł podaje, iż to Marco Polo sprowadził makaron do Włoch z podróży po Azji w 1292 roku. Jednak historia makaronu we Włoszech sięga czasów starożytnych Rzymian, którzy zawdzięczali go bogom. Powszechna legenda głosi, iż makaron został wynaleziony przez greckiego boga ognia, Hefajstosa, (u Rzymian – Wulkan). W klasycznej literaturze brak jest jednak jakichkolwiek wzmianek na ten temat .Makaron był niewątpliwie znany zarówno antycznym Grekom jak i Rzymianom. Specyficznym rodzajem makaronu były szerokie kluski, nazywane przez Greków „laganon”. Prawdopodobnie był to makaron podobny do współczesnej lasagne. Warto wspomnieć, że makaron ten nie był przygotowywany jak dzisiejsza lasagna, tylko był przypiekany na gorących...

Wizyta w sklepie mięsnym lub u rzeźnika w dowolnym miejscu na świecie, niezależnie od tego czy jest to Hiszpania, Francja, Indie czy Chiny pokaże nam, jakie potrawy są najbardziej charakterystyczne dla danego regionu. Jagnięce kotlety z kostką, pięknie uformowane kiełbaski, gotowe do faszerowania cielęce mostki, baranina na biryani i tłusta mielona wieprzowina to fundament posiłków w różnych kuchniach świata. Wołowina była nieznana na półkuli zachodniej aż do momentu przybycia tam Europejczyków, którzy wyładowali żywy inwentarz na brzegach Ameryki Północnej i Południowej. W krótkim czasie hodowle bydła rozprzestrzeniły się na bezkresnych preriach Stanów Zjednoczonych i żyznych pampasach Argentyny. Kultura kowbojów i gauczów stworzyła zarówno proste steki, podawane tylko z odrobiną masła, jak również wspaniałe carne asada con chimichurri   (steki marynowane w specjalnej zalewie). Zapraszam na jeden z wspanialszych, ulubionych już nie tylko przez kowbojów, amerykański stek.

Bezkonkurencyjne pod względem wszechstronności, dopasowują się do wszystkiego. Okrągłe lub podłużne - zawsze znajdują swoich wielbicieli. Te niewielkie, zielone, żółte lub białe nibyjagody, wbrew wyglądowi są blisko spokrewnione z dynią olbrzymią (z wł. zucca ), stąd pochodzi nazwa zucchinie i to określenie w lekko zmienionej formie przyjęło się prawie wszędzie. Z kulinarnego punktu wadzenia cukinia zrobiła prawdziwą karierę, kilka lat temu była zupełnie nieznana, dziś trudno wyobrazić sobie bez niej warzywne stragany. Najlepszy smak ma cukinia młoda, nie dłuższa niż 15-20 cm, jest wtedy najdelikatniejsza, jest to niezmiernie ważne kiedy chcecie podać cukinię na surowo, uwydatnia się wtedy jej lekko orzechowy smak. Gotowana cukinia jest w smaku bardzo neutralna, właśnie dlatego staje się doskonałym dodatkiem do makaronu,  potraw z jaj czy mięsa.

 Do wnętrza winnicy przypominającej raczej jaskinie, wchodzi się bezpośrednio z ulicy prze dwuskrzydłowe drewniane wrota, których stan techniczny  wskazuje na niemal równie zaawansowany wiek jak sama piwnica. No, może nie średniowiecze, ale blisko. Okazuje się, że rzeczona jaskinia  została wykuta w owych wiekach zamierzchłych i służyła po prostu jako miejsce zamieszkania. Znajdujemy więc tutaj zachowane w idealnym stanie takie podstawowe i konieczne do życia urządzenia. W rogu stoi sowicie zakurzony piec chlebowy, oraz przepastna studnia z krystalicznie czystą wodą, z urokliwego źródełka wypływa woda, szemrząc uroczo. Jesteśmy w dojrzewalni burgundów, prowadzoną prze  rodzinę  winiarzy od wielu pokoleń, stąd w koło beczki, beczki, beczki, butelki, butelki, butelki.... . Urzekający jest tutaj również rozkoszny, niepowtarzalny i jakże typowo francuski bałaganik.  Tutaj stara jak świat etykieciarka do butelek (ciągle używana), tutaj rozwalający się kredens i...

Szukacie sposobu na szybką i prostą kolację? Mięso mielone doskonale się do tego nadaje, nie bez kozery książki kulinarne poświęcają im tyle miejsca, a jeśli macie ochotę na coś naprawdę charakternego to chili con carne zaspokoi Was w zupełności. Danie pochodzi z Meksyku, jest świetnym wyborem kiedy macie ochotę na coś ciepłego i smakowitego, bogatego w wiele smaków, które doskonale ze sobą współgrają. Danie jest jednocześnie kojące i ożywcze w smaku. Można je podawać z chrupiącym pieczywem, ryżem lub nachos. Jednogarnkowe chili w sam raz na wieczór z przyjaciółmi, obowiązkowo w towarzystwie piwa...

Niespecjalnie przepadam za amerykańską kuchnią choć są pewne klasyki do których mam słabość, flamibirowane owoce czyli polewane i podpalane stanowiły niegdyś domenę haute cuisine. Choć obecnie postrzegane jako staromodne, a może nawet kiczowate to wciąż nie brakuje ich amatorów i tworzą one wspaniały klimat nowoorleańskich restauracji. Słynny sernik nowojorski także znajduje swoje miejsce w moim słodkim repertuarze. Nowojorczycy nie kwapili się specjalnie do tworzenia własnego przepisu na sernik aż do momentu wynalezienia tłustego, kremowego sera prze Empire Cheese Company. Nie wspomnę już o kwintesencji amerykańskiego Południa czyli kurczaku moczonym w maślance z sosem tabasco i smażonym w kukurydzianej chrupiącej panierce. Jednak największą amerykańską perłą są hamburgery. Moja wersja nie ma nic wspólnego z tzw "sieciowym hamburgerem", nie da się go zjeść, prowadząc samochód, gdyż ocieka sokami z mięsa i domowej roboty majonezem, a całość zamknięta jest w chrupiące...

Na niewielkim dziedzińcu panuje gwar, bambino biegają i polewają się wodą z cynkowych wiaderek, zabawie towarzyszy śmieszny czworonóg w łaty. Na zawieszonych pomiędzy oknami sznurkach, suszy się pranie....dużo prania. Budynki ustawione są tak, że tworzą jakby zamknięty krąg z wspólnym placem po środku. W centralnym punkcie owego dziedzińca znajduje się kamienna fontanna, po której dostojnie spaceruje biały kot. Z otwartych na oścież okiem wydobywa się zapach gotowanego obiadu, czuję pomidorowy sos i zapach smażonego czosnku. Nagle słychać kobiecy głos nawołujący rozkrzyczane bambino  - " la  cena   è quasi pronta" , dzieciaki żywiołowo biegną w stronę dużego białego stołu ustawionego pod ogromną pergolą kwitnących bugenwill i. Z jednej z kamienic wyłania się  śliczna Włoszka o  okrągłych kształtach , niosąca sporych rozmiarów kamienne naczynie, wspinam  się  na palce chcąc  dostrzec  co jest w środku jednak zapach jaki się za nią ...

Danie treściwe  i lekkie jednocześnie. Steki wołowe to prawdziwy kawał mięcha, którym nie pogardzi żaden mięsiarz, zwłaszcza, że towarzyszy mu pikantny sos chili, a wszystko dopełnia i łagodzi lekka sałatka z mango i sosem cytrynowym na bazie mojego ulubionego crème fraîche. Świetny pomysł na imprezę, steki kroicie na paski, podajecie wszystko na dwóch wielkich talerzach i macie problem z głowy, goście sami się częstują.