SŁODKI KOMPROMIS

Zaskakująco szybko przyszedł koniec roku szkolnego, jeszcze szybciej nadejdzie początek nowego, wciąż gonią mnie przeróżne terminy, sterta gazet do przeczytania piętrzy się na półce, już nawet zapomniałam, że pod nią leży książka do przeczytania której nie mogę się zabrać od 2 miesięcy, zaległości na blogu pozostawię już nawet bez komentarza, a zrywając z kalendarza szóstą kartkę czuję dziwny ucisk w żołądku. Wciąż mam nieodparte wrażenie, że czegoś zapomniałam, czegoś ważnego, że ucieka mi mnóstw tematów, czy to aby nie czas na odpoczynek...? Stawiamy opór biegnącemu czasu i zamiast przygotować coś naprędce biorę się za woooolne gotowanie, schab ziołowy wolno pieczony z ziołowym nadzieniem, wolno pieczone warzywa w miodzie i wolno duszona młoda kapusta w białym winie. Takie wolne dania nadają się świetnie na weekend, kiedy aż nie wypada się śpieszyć ;) 

Ryż od wieków stanowił podstawę żywienia, tak jak z resztą inne zboża. Dzięki zawartości skrobi dania z ryżem są sycące, a sam ryż stanowi podstawę wielu znanych dań we wszystkich chyba kuchniach Świata. Z ryżu powstaje kremowe risotto, paela, sushi, arancini, pilaw, gumbo czy jambalaya, dodaje się go do zup, sałatek i farszu, należy po prostu do tych znanych i lubianych przez wszystkich.

Kochani moi Czytelnicy, od ostatnich tygodni los nie obdarowuje mnie zbytnią ilością czasu, właściwie w całości pochłania mi go nowa praca. Z wielkim żalem odkładam gotowanie w domu na weekend lub późne godziny nocne. Wszystkim możliwymi siłami staram się obronić mój bastion jakim jest dla mnie słodki kompromis, notabene to jest to, które dzięki wielu doświadczeniom kulinarnym doprowadziło mnie dziś do tego momentu w moim życiu, kiedy zdałam sobie sprawę, że jedynie w kuchni czuję się naprawdę spokojna i spełniona. Jako spełniona matka i żona życzę dziś sobie aby to nowe wyzwanie doprowadziło mnie na skraj spełnienia moich kulinarnych marzeń. Wam wszystkie Panie samych smakowitości życiowych! 

"...W kociołkach bigos grzano; w słowach wydać trudno bigosu smak przedziwny, kolor i woń cudną..." *   nie tylko u Mickiewicza bigos staropolski zasłużył sobie na pochwały. W literaturze wspominają go również Tadeusz Boy-Żeleński i Wincenty Pol. Mimo iż istnieje wiele sposobów przyrządzania tej potrawy to w zasadzie wszystkie opierają się na tych samych składnikach, różni je jedynie kolejność ich dodawania i dodatki. Co zatem dodajemy do bigosy, żeby jego smak był miażdżący? Jak przygotować bigos idealny? Jest kilka tajemnic, podpytajcie starszych w rodzinie. Ja znawczynią tej potrawy nie jestem, ale studiując kilkanaście przepisów, czytając kilka dobrych książek, wyprodukowałam pewnej nocy w swojej kuchni całkiem dobry bigos, z którego recepturą zamierzam się z Wami podzielić. Zasada pierwsza mówi, że z dobrego bigosu, po nałożeniu na talerz nie powinna wypływać woda, a jednocześnie bigosu staropolskiego nie przygotowuje się z zasmażką.    Potrawa po przyrządz...

Coś na weekend? Teoretycznie żadna szanująca się pani domu nie podałaby na przyjęciu pieczeni z mięsa mielonego, ale na szczęście to tylko teoria, która nie ma sensu zawracać sobie głowy skoro istnieje coś tak fantastycznego jak pieczeń w glazurze z sosu BBQ. Z resztą w jedzeniu liczy się smak, on i tak ostatecznie przebija nawet najbardziej wysublimowana prezentacje. Pieczeń z dodatkiem mleka i płatków zachowuje soczystość, nie należy jej trzymać w piekarniku dłużej, tylko do momentu kiedy wew. temp. mięsa wskaże 65 stopni. Jeśli więc szykują się Wam goście na weekend bez wahania podajcie im pieczeń w sosie BBQ. Miłego świętowania! 

Jeśli jeszcze nie jesteście fanami wieprzowiny to obiecuję, że rozkochacie się w niej po skosztowaniu tej kanapki. Po kilku latach doświadczeń z sosami i rodzajami mięsa, już wiem czego oczekuję od sycącej kanapki. Po pierwsze domowa bułka, żadna, nawet najlepsza kupiona nie zastąpi tej magii i zapachu jaki roztacza się w domu podczas pieczenia pieczyw. Po drugie kawałek mięsa dobrej jakości z elementami tłuszczu, porwane, kleiste kawałki mięsa to świetna alternatywa dla burgerów. Po trzecie majonez - najlepszy to ten domowy, bardzo aromatyczny sos pomidorowy, taki długo i wolno gotowany, a na końcu chrupiące warzywa, surówka z dwóch rodzajów kapusty sprawdza się doskonale. No i mamy świetną propozycje imprezową!

Jesień budzi we mnie nieokiełznaną wręcz chęć spożywania warzyw, sama nie wiem czy skłaniają mnie do tego stragany pełne kolorów czy może nieograniczone możliwości jakie dają te produkty. Snując się po targu warzywnym nie mogę oderwać wzroku od dyni, jej kształty, kolory, żłobienia i rozmiary są fascynujące, trafiają do mojego koszyka nawet jeśli aktualnie nie mam na nie pomysłu, choć to jest akurat mało prawdopodobne. Z dyni robiłam już sporo i zawsze z doskonałym rezultatem, dziś zainspirowałam się niesamowitym kształtem zdobytego okazu i postanowiłam go zachować, a to można zrobić tylko w jeden sposób, posłużę się dynią jak jadalną wazą. Do wnętrza zapakowałam wszystko co kojarzy mi się z jesienią i zdrowiem: cudowny jarmuż, najzdrowszą na świecie komosę ryżową, słodkawą żurawinę, jej doskonałego kompana czyli polskie, jesienne jabłka, grzyby, aromatyczne przyprawy oraz doskonałej jakości mięso. Całość spowiły aromaty cydru i pieczonej dyni. Zapraszam na prawdziwy festiwal dyni! ...

Żegnamy dziś lato - na tę okoliczność przygotowałam danie w iście jesiennym stylu, kłaniające się letniej aurze w pas. Potrawa łączy w sobie dary późnego lata, takie jak figi, kapustę, papryki, a całość połączona jest w zgrabną pieczeń, którą serwujemy na kopie sypkiej kaszy gryczanej. Danie cudownie umili rodzinny posiłek w towarzystwie jeszcze jakże letniego słońca, przebijającego się swym blaskiem przez żółto-brązowe liście drzew. 

Mam zaszczyt poinformować, iż poniższy przepis zajął I miejsce w konkursie "Gwarancja jakości QAFP" ( http://www.qafp.pl/dobrywybor/strona,wyniki-ii-edycji-konkursu-przeslij-przepis.html ) Program pt. „Gwarancja jakości QAFP” to kampania realizowana przez Unię Producentów i Pracodawców Przemysłu Mięsnego (UPEMI), obejmująca działania o charakterze informacyjnym, dotyczące wędlin i kulinarnego mięsa wieprzowego wyprodukowanych w oparciu o zasady Systemu Gwarantowanej Jakości Żywności QAFP (Quality Assurance for Food Products). System QAFP, funkcjonuje od roku 2009, jako uznany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi krajowy system jakości żywności i sukcesywnie rozwija się, zarówno pod kątem liczby certyfikowanych uczestników, jak i asortymentu objętego znakiem QAFP. Celem głównym kampanii pt. „Gwarancja jakości QAFP” jest poinformowanie o walorach wysokojakościowego kulinarnego mięsa wieprzowego i wędlin sygnowanych znakiem QAFP.

Powroty z wakacji bywają trudne, choć w kieszeniach jeszcze kryje się nadmorski piasek, a włosy pachną morską wodą to rzeczywistość nie pozwala o sobie zapomnieć, w prali czeka sterta prania, lodówka dysponuje jedynie światłem, a pies wymaga wizyty w weterynarza..... Tegoroczne wakacje nie obfitowały jedynie w kurortowe dania typu rybka i frytki, lub mający niewiele wspólnego z tym tureckim, kebab. Mieliśmy niebywałą okazję skosztować dobrej kuchni śródziemnomorskiej, w maleńkim Rekowie istnieje cudowne miejsce, które z pewnością zasługuje na miano jednej z najlepszych w Polsce. Jeśli będziecie w okolicy i jesteście fanami owoców morza i ryb koniecznie odwiedzicie Family fish. Tymczasem dziś proponuję domowy, prosty i zdrowy posiłek z jabłkami w roli głównej......jakże to na czasie w obecnej sytuacji polskich sadowników.

„Olej rzepakowy jest naturalnym źródłem kwasów omega – 3 i dlatego tak ważną rolę odgrywa na naszym codziennym jadłospisie, a łączenie go z sezonowymi warzywami daje poczucie karmienia nie tylko ciała ale i duszy ” Dziś polecam polędwiczkę w zielonej szacie, podaną na słodko-wytrawnej młodej kapuście, z ziemniakami z jarmużem okraszonymi miodowym winegretem.

W 1880 roku Henry Weston, w niewielkiej miejscowości Much Marcle, założył firmę, która na przestrzeni kolejnych stuleci stała się jednym z czołowych brytyjskich producentów cydru. Cydry od H. Weston & Sons Ltd dostępne są w ponad 40 krajach. Pierwszą wzmiankę w Polsce o cydrze, czy też jabłeczniku, można znaleźć w książce z przepisami niejakiego Krescencjusza z 1571 roku. Natomiast w 1588 roku kalwiński pisarz Anzelm Gostomski w pracy „Gospodarstwo” namawiał, by porzucić wina na rzecz tego napoju. Jednak cydr znalazł także swoich wrogów. Jan Andrzej Morsztyn w wierszu zatytułowanym „Do Stanisława Morsztyna Rotmistrza JKMości” napisał: „Piłeś jabłecznik przykry i grusznic, Które ma Normand na miejsce macice [wina]” - Krytyka Morsztyna wynika z faktu, że cydr był napojem dla plebsu, a on pochodził z wyższych sfer, więc nim pogardzał. Obecnie największym producentem cydru na świecie jest Wielka Brytania, która wytwarza 600 milionów litrów rocznie. Cydr jest także popularnym alkoholem ...

Z czym Wam kojarzą się kasztany: z Francją? ze słynną kwestią z serialu "Stawka większa niż życie" iż "Najlepsze kasztany są na placu Pigalle" ?, z dekadencją? Kasztany były początkowo głównie jedzeniem wieśniaków, którym pogardzali arystokraci. W wieku XVI zaczynają się pojawiać wzmianki o arystokratach, którzy importowali kasztany i chętnie widzieli je na swoich wystawnych ucztach. Za szczególnie wykwintne uznawano duże i słodkie kasztany, tzw. marrons glances – kasztany karmelizowane. Miąższ kasztana zanurzano na dwa dni w syropie z dodatkiem wanilii, a następnie polewano bardziej esencjonalnym syropem cukrowym. Tak przygotowane kasztany były ekskluzywną przekąską. Owoce kasztana jadalnego są bogate w skrobia, spożywane są po uprzednim uprażeniu lub ugotowaniu. Przyrządza się z nich słodkie lub pikantne pure, oraz używa do rozmaitych farszów. W niektórych regionach Szwajcarii i we Włoszech kasztany są mielone na mączkę. Francuzi rozróżniają dwa rodzaje kasztanó...

Powrót z zimowych ferii rozpoczęłam leniwym porankiem, do czasu kiedy nie wybudził mnie dźwięk domofonu. Zrywam się na równe nogi i biegnąc bosymi stopami po zimnych stopniach mijam się ze zniecierpliwionym psem. Otwieram drzwi i odbieram kilka listów od sympatycznej listonoszki, kiedy już chce zamknąć drzwi, po moich gołych stopach przebiega pies i już po chwili znika w wysokich trawach. Rozcinając koperty, włączam ekspres do kawy, zaczyna znajomo syczeć. Po chwili odbieram kubek gorącej latte i wracam na górę, otulam ramiona grubym kocem, otwieram szeroko okno dachowe i wychylam głowę w kierunku ogrodu. Słońce opiera swe promienie na moich policzkach, po nagich gałązkach starej brzozy przeskakują rudziki, ćwierkając wesoło, zamykam oczy i napełniam płuca świeżym powietrzem, prawie wiosennych powietrzem..... Tez marzy Wam się wiosna?

Macie takie oto doświadczenia: kupiliście właśnie wędlinę, schowaliście do lodówki, a już następnego dnia nie wiadomo skąd na talerzyku pojawiła się woda, a plasterki wędliny stały się śliskie....jeśli macie dość nudnych i jednakowych w smaku wędlin, o niewiadomym składzie i dziwnej konsystencji, to zachęcam Was do przygotowania wędlin w domowych warunkach. Macie wtedy pełną kontrole nad jakością mięsa oraz ilością dodanych przypraw, takie wędliny długo zachowują świeżość, a smak jest bardzo swojski. Poniższa propozycja doskonale odnajdzie się w towarzystwie jajek z sosem tatarskim na wielkanocnym stole.

Zawód charcutier (wędliniarza) sięga średniowiecza, kiedy każdy rzeźnik musiał znać sposoby na konserwowanie mięsa i przechowywanie swoich wyrobów prze dłuższy czas. Tak powstały znane do dzisiaj produkty paryskich charcuterie: saucisson czy jambon  fumé. W całym  Paryżu prawie na każdej ulicy można znaleźć wędliniarnię, która oferuje najrozmaitsze szynki, pasztety, kiełbasy i inne wędliny. Charcuterie prawie zawsze prezentują szeroką gamę pasztetów, mielone lub siekane mięsa, drób i owoce morza oraz terrine, jak również pasztety noszące nazwę od naczyń w których były przyrządzane. Obok nich znajdziemy rillettes ( patrz przepis ) czyli pasty do smarowania z mielonej wieprzowiny albo kaczki, gęsi lub kurczaka czy indyka, a także galantyny, faszerowany drób i mięso w galaretce. W Francji formy do pasztetów wykłada się cieniutkimi plasterkami wędzonego boczku. Pasztety wytwarzało się już w średniowieczu, mianem tym określano przyprawione...

Kiedy czeka nas przyjęcie, sięgamy zazwyczaj po droższe gatunki mięsa, tym razem prawdziwym wyzwaniem jest przygotowanie pysznego dania z obiecującego niewiele, niedrogiego kawałka mięsa. Tańsze gatunki mięsa wymagają zazwyczaj powolnego duszenia, dzięki czemu stają się miękkie. Długi proces gotowania pozwala nadać mięsu dodatkowe smaki i aromaty. Warto piec schab ze skórą, której grubość doskonale chroni mięso przed wysuszeniem, jeśli nie uda nam się takiego znaleźć, możecie owinąć mięso kawałkami słoniny, podczas pieczenia stanie się chrupiąca, a mięso cudownie wilgotne. Uwielbiam łączyć mięsa z owocami, moim zdaniem wieprzowina jest do tego celu stworzona, genialnie łączy się z różnymi chutneyami, gęsty sos jabłkowy z tego przepisu stanie się ciekawym słodko-kwaśnym akcentem. Do dania doskonale pasuje również duszona, czerwona kapusta ( patrz przepis ).

Na dworze panuje głęboka jesień, drzewa zupełnie już pozbyły się liści, za polach i łąkach rozciąga się charakterystyczna dla tej pory roku mgła, w powietrzu daje wyczuć się już nadchodzące zimę. Ubieram puchowy bezrękawnik i znoszone rękawiczki bez palców, w okół szyi niedbale omotałam kraciastą chustę. Zmierzam w kierunku rogu ogrodu gdzie żarzy się ognisko, nad którym zawieszono żeliwny kociołek. Siadam chwile obok by upajać się zapachem jesiennego klimatu, na który tym razem składa się aromat butwiejących liści i wolno pieczonego mięsa, a wszystko spowija intensywność wędzonych śliwek, cynamonu i imbiru....niezdarnie podnoszę pokrywkę kociołka aby dać upust swojemu łakomstwu i....biorąc do ust kawałek mięsa, oprócz niebiańskiego smaku doznaję również poparzenia języka.... Uwielbiam gotować na dworze, a kociołek  z gulaszem świetnie się do tego nadaje, ( powiem Wam w tajemnicy ze możecie go przygotować również z wykorzystaniem bardziej nowoczesnych źródeł kuchennego ciepła ;) ) ...

Przygotowywałam to danie w niemałym rozgardiaszu domowego ogniska, jakoś wszystko szło nie tak, nic się nie kleiło, wyglądało na to, że za chwilę polędwica spłonie na patelni, a ziemniaki ulegną kompletnej destrukcji. trzymane zbyt długo we wrzątku. Telefon dzwoni już, trzeci raz, dziecko potknęło się chyba już z setny, pies szczeka na sąsiada, ja zgubiłam gdzieś obieraczkę do warzyw, a tu starsze dziecko woła, że właśnie wylało sok na laptopa - zaraz zwariuję! Kiedy nagle znad patelni, gdzie, jako jedyny w tym towarzystwie, spokojnie redukuje się sos, uderza mnie zapach korzennych przypraw, w jednej chwili Świat zwalnia, i teraz niczym poruszany na pomocą ogromnego koła, cofa się do Świąt Bożego Narodzenia, gdzie dom wypełnia zapach goździków, cynamonu, dojrzewającego piernika, suszonych grzybów, pomarańczy i choinki. Do Świąt jeszcze kawałek, jednak pozwólcie, że już dziś zacznę kompletować dla Was menu na nadchodzące Boże Narodzenie. Jako pierwsza, menu otwiera propozycja obiadowa. ...

Późne popołudnie, właśnie zamykacie za sobą biuro, na dworze panuje już jesienna szaruga, zmiana czasu na zimowy spowodowała, że przez najbliższe kilka miesięcy będziecie wychodzić z pracy o zmroku, do domu trzeba pokonać jeszcze kilka kilometrów w popołudniowych korkach. Stojąc na kolejnych światłach i czekając nerwowo na zmianę sygnalizacji, dopada Was myśl, że jesteście głodni. Wprawdzie w torbie poleguje niezjedzona kanapka, ale jakoś nie przemawia już do Was o tej porze. W myślach szukacie najbliższego punktu Drive Thru, zajeżdżacie, Pan w okienku miło się uśmiecha i pyta "A może frytki do tego?" kupujecie, zjadacie i.....od razu żałujecie! Obiecuję, że moje ekspresowe propozycje nie zajmą Wam więcej niż 20 minut, a smak na długo pozostanie w pamięci. Zachęcam do głosowania na moje kreatywne muffinki:  http://www.konkurs.olympus.pl/glosuj/babka/23