SŁODKI KOMPROMIS

Mobilizuję się i nie opuszczam blogowania. Z każdym kolejnym wpisem zdaję sobie sprawę, że przepisów dobrych i sprawdzonych jest już na Słodkim tak dużo, co więcej zapominam o tych naprawdę genialnych, wciąż robię coś nowego, rzadko powracam do poprzednich przepisów. Z każdym kolejnym wpisem zdaję sobie również sprawę, jak wiele godzin gotowania, fotografowania i opisywania pochłonął mi blog. Czy można to zliczyć.....? Kiedyś będzie trzeba. Nie wiem skąd ogarnął mnie taki sentymentalny nastrój i potrzeba rozliczenia się ze swoich poczynań, Z takim samym sentymentem dostrzegłam ostatnio jak bardzo wyrosły dzieci, to może dlatego, że mniej czasu teraz z nim spędzam....może czas to naprawić, może warto się zatrzymać, czy gnać za króliczkiem....zatrzymałam się na chwilę, zadumałam......nad ciastem z rabarbarem i filiżanką herbaty.....  

Wielka wiosenna podróż kulinarna właśnie się rozpoczyna. Pierwsza prosta już obfituje w liczne, wiosną pachnące przysmaki, na straganach, spod główek kapusty i z czeluści natki marchewki  nieśmiało wychylają swoje łebki zielone szparagi. Gdzieś niedaleko zaczynają ze wstydu czerwienić się truskawki, wszak słodyczy im jeszcze brakuje, co z kolorem by mógł współgrać. Żeby tego było mało, wybujałe różowo-zielone łodygi rabarbaru czekają na zaproszenie do ciasta. Sezon rusza dość nieśmiało, jednak już tylko patrzeć jak zasypią nas prawdziwe plony ziemi, która już na dobre pożegnała się z zapachem zimy. Zupę zrobicie w 20 min używając mrożonego groszku, ja często tak robię, bo nieustannie ścigam się z czasem, jeśli jednak dysponujecie swoistym, przedpołudniowym chillout-em to w sezonie na zielone strączki nałuskajcie kilogram i zróbcie krem raz jeszcze....;)

W oryginale grissini powstają z ciasta drożdżowego, ten włoski przysmak podawany jest zazwyczaj przed posiłkiem głównym. Chcę jednak cieszyć się smakiem chrupiących paluchów bez konieczności wyrabiania ciasta drożdżowego, które chcąc nie chcąc jest bardzo cierpliwe. Sięgam więc po zawsze obecne w mojej lodówce ciasto francuskie. Paluchy można oprószyć czymkolwiek, sezamem, solą gruboziarnistą, czarnuszką, ziołami, ja wykorzystałam parmezan, bo i on zawsze się znajdzie w mojej lodówce. Takie chrupiące paluchy jedzone bez dodatków znikają wystarczająco szybko, można je jednak podać z dipami, owijać w szynką parmeńską lub podawać jako przegryzka do zupy, a do jakiej pasują najbardziej to już wkrótce......;)

Pyszny kurczak w aksamitnym sosie z mleka kokosowego z kawałkami papryki oraz karmelizowaną cebulą, całość w towarzystwie sypkiej kaszy jaglanej to bardzo przyjemny posiłek po męczącym dniu. Największą zaletą dania jest to, że przygotowuje się je bardzo szybko, a składniki nie wymagają dalekich wypraw do sklepu. Curry to jedno z moich ulubionych dań lunchowych, szybkie, pożywne i do zrobienia praktycznie ze wszystkiego. Wiosną warto pokusić się o lżejsze wersje, na przykład z młodymi warzywami, chrupiące mini marchewki i mini cukinie sprawdzą się w wiosennym curry doskonale. 

Szybko, szybko coraz szybciej. Czas ucieka mi przez palce, żyję w nieustannym poczuciu rzeczy niedokończonych, do załatwienia od zaraz, a najlepiej na wczoraj. Z wielkim trudem przychodzi mi łączenie dotychczasowych obowiązków z nowymi, oraz z przerażaniem i ekscytacją patrzę na nadchodzący sezon gastronomiczny. Ponieważ czas ostatnio nie jest moim sprzymierzeńcem, dania i ciasta ekspresowe wiodą prym w kuchni,, niestety nie zawsze wystarcza czasu na naciśnięcie spustu migawki. Ciasto jogurtowe, szklanka mleka i chwila wytchnienia to ostatnio szczyt moich marzeń. Życzę Wam spokojnego tygodnia! 

Kochani moi Czytelnicy, od ostatnich tygodni los nie obdarowuje mnie zbytnią ilością czasu, właściwie w całości pochłania mi go nowa praca. Z wielkim żalem odkładam gotowanie w domu na weekend lub późne godziny nocne. Wszystkim możliwymi siłami staram się obronić mój bastion jakim jest dla mnie słodki kompromis, notabene to jest to, które dzięki wielu doświadczeniom kulinarnym doprowadziło mnie dziś do tego momentu w moim życiu, kiedy zdałam sobie sprawę, że jedynie w kuchni czuję się naprawdę spokojna i spełniona. Jako spełniona matka i żona życzę dziś sobie aby to nowe wyzwanie doprowadziło mnie na skraj spełnienia moich kulinarnych marzeń. Wam wszystkie Panie samych smakowitości życiowych! 

Grochówka to jedna z bardziej znanych mi pożywnych zup, przygotowałam ją na specjalne życzenie, gdyż nie przepadam za takimi daniami, choć muszę przyznać, że mają one swoje zalety. Po pierwsze wystarczy na sporą liczbę gości, zapewnia uczycie sytości oraz przyjemnie rozgrzewam od środka na przednówku wiosny, kiedy zimna wciąż dokazuje i ciężko jej nas opuścić. Również samo gotowanie grochówki zapewnia przyjemne odczucia, aromat liści laurowych i wędzonki wnikają w każdą szczelinę. W przygotowaniu grochówki można pominąć proces przygotowania bulionu, ja jednak wolę gotować groch w warzywnym wywarze, smak zzupy jest bardziej wyrazisty i głęboki.