SŁODKI KOMPROMIS

Ratunku, niech ktoś wreszcie przywoła wiosnę.....moje akumulatory zużyły już całkowite zapasy. Poszukiwania rezerw energetycznych zawsze prowadzą mnie do kuchni, to moja ostatnia deska ratunku. Jak zawsze z opresji ratuje mnie czekolada, tym razem wzmocniona procentami. Szperając po spiżarnianych zapasach, w poszukiwaniu dodatków odnalazłam promyczek nadziei, skrzętnie ukryte późno-letnie zbiory - suszone wiśnie, ich widok natychmiast przywołał wspomnienia minionych wakacji. Nie zastanawiałam się długo nad ich zastosowaniem, swoim skoncentrowanym, kwaskowatym smakiem doskonale przełamią intensywność gorzkiej czekolady. 

Makaron i czerstwy chleb, czy to nie dziwne połączenie? Jeśli podsmażyć chleb na oliwie, doprawić go aromatycznymi ziołami i czosnkiem, podać w  towarzystwie słodkiej dyni, parmezanu i makaronu al'dente, to może się okazać, że na obiad mamy prosty, tani posiłek rodem z Włoch. Włosi uwielbiają pangrattato, ta chrupiąca mieszanka sprawdzi się też dobrze w sałatkach, na z bobu. W przepisie, z premedytacją użyłam mrożonej dyni, skoro ma być szybko, ale w sezonie i przy odrobinie większych zasobach czasowych polecam gorąco świeżą. Wystarczy ją tylko pokroić w małą kostkę i dłużej przytrzymać na patelni, a będzie doskonała.

Hummusija - to po prostu zwykła jadłodajnia, tyle że specjalizująca się jedynie w podawaniu hummusu, otwarta od śniadania do późnego popołudnia. To jak otulony mgłą angielski bar serwujący rybę z frytkami w gazecie - skarb narodowy. Zazwyczaj jednak to co cenne wywołuje polityczne i narodowościowe dyskusje, na Bliskim Wschodzie fetysz hummusiji jest tak potężny, że prowadzi nawet do zwaśnień rodów. Gdzie i jak właściwie to się zaczęło, kto pierwszy zmiażdżył ziarna ciecierzycy i zmieszał je pastą sezamową, kłótnie i gorące dyskusje trwają godzinami, koncentrując się po kolei na konsystencji, temperaturze podawania aż wreszcie składnikach. Nikt już nie czerpie przyjemności z tych rozmów, a jednocześnie nikt nie jest gotowy na ustępstwa. Generalnie większość uważa, że jako pierwsi hummus przygotowali lewantyńscy Arabowie, jednak to Żydzi jadali już hummus w czasach biblijnych. Jeśli odrzucimy już kwestie autorstwa to i tak trwają spory czyj hummus jest lepszy i zabawa zaczyna się od now...

Na całym Świecie gotowany ryż dodawany jest do zup, sałatek lub farszu. W Chinach smażony podaje się na oficjalnych bankietach. We Włoszech resztki risotta smażone są z serem na głębokim oleju, tworząc nowe danie - arancini.  W Stanach Zjednoczonych, w Karolinie Południowej kucharze doprowadzili dania z ryżu do perfekcji. Bagna i rzeki stanowią idealne warunki do uprawy ryżu, a pracujący na plantacjach niewolnicy przywieźli ze sobą tradycje kulinarne z Afryki Zachodniej i Indii, przygotowując takie dania jak gumbo ( danie na bazie ostrego buliony z mięsem, skorupiakami i warzywami, zawsze podawane z ryżem)  czy  jambalaya (czerwona fasola z ryżem), które teraz stanowi integralna cześć kuchni amerykańskiego Południa.  W rejonach zimniejszych, o krótkim okresie wegetacji, wykształciły się krótkie, okrągłe i zawierające dużo skrobi ziarna ryżu, jak ryż do sushi czy arborio , ta odmiana świetnie sprawdza się w deserach, jak np. kremowe, wolnogotowane puddingi. W ...

Niesiona świąteczno-noworocznymi emocjami postanowiłam, że ten rok będzie upływał pod znakiem marzeń, jak narazie wszystko idzie jak po grudzie, co więcej mam wrażenie, że ktoś skrzętnie podkrada mi godziny, noce są zdecydowanie za krótkie, a dni zdają się być bezproduktywne. Dodatkowo zimowy czas sprawia, że czują się trochę jak zwierze wybudzone z zimowego snu, towarzyszy mi irytacja, senność i głód - mam dziś propozycję dla wszystkich tych zimowych śpiochów, czekolada od zawsze stawiała mnie na nogi, połączona z karmelem zaspokoi nawet najbardziej ekstremalne zapotrzebowania na słodkości, a gdyby jeszcze było mało, to sól tuninguje smak czekolady. 

Troszkę podrasowana, inaczej podana, ale jednak to wciąż ten sam genialny smakołyk znad wybrzeży Morza Śródziemnego - spanakopita . Szpinakowo-serowy farsz zamknięty w delikatnym cieście filo, doskonały na zimno i na ciepło. Wersja wzbogacona o rodzynki i włoską ricottę, podana w towarzystwie greckich tzatzików nie ustępuje smakowi tej oryginalnej ( przepis ). Skosztujcie sami, która Wam bardziej przypadnie do gustu....?

Moje ostatnie odkrycie to kuchnia Jerozolimy, o ile w ogóle coś takiego istnieje w tym kulturowym tyglu. Moja fascynacja do tego miejsca zastała skutecznie zaszczepiona we mnie prze jednego z moich ulubionych kucharzy Yotama Ottolenghi, to właśnie jego książka, sposób w jaki opisuje Jerozolimę i jej smaki rozbudziła we mnie prawdziwą żądzę podróży w rejony tej jakże tajemniczej, skomplikowanej mozaiki narodów jakim jest Jerozolima. Buraki natomiast przekroczyły granice kultur z sprawnością akrobaty, stały się popularne niemal we wszystkich społecznościach Jerozolimy, trudno wręcz sobie wyobrazić meze bez ich udziału.